Vluchtelingen worden specifiek gedefinieerd in het Vluchtelingenverdrag van 1951. Een vluchteling is een persoon die hun thuisland heeft verlaten door een gegronde vrees voor vervolging omwille van:

-  ras;

-  nationaliteit;

-  godsdienst;

-  politieke overtuiging;

- of het behoren tot een bepaalde sociale groep;

Een vluchteling is niet in staat of, vanwege die gegronde vrees, niet bereid een beroep te doen op de bescherming van het land dat die ontvlucht. Iedereen die voldoet aan de criteria van het Vluchtelingenverdrag wordt erkend als vluchteling en beschermd onder het internationaal recht. Personen die niet in aanmerking komen voor de vluchtelingenstatus, maar wel een reëel risico lopen op ernstige schade wanneer ze zouden terugkeren naar hun thuisland kunnen binnen de Europese Unie beroep doen op subsidiaire bescherming.