ENKELE CIJFERS
Internationale migranten*

*De bron (IOM) definieert 'internationale migrant' als iedere persoon die veranderd van hun land van gebruikelijke verblijfplaats, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen 'kortverblijf' en 'langverblijf' .
In 2020 ligt het geschatte aantal internationale migranten op 281 miljoen mensen, wat zo een 3,6% van de wereldpopulatie opmaakt.

Europa ontvangt in 2020 het grootste aantal internationale migranten (87 miljoen), gevolgd door Azië (86 miljoen) en Noord-Amerika (56 miljoen).
In 2020 vangt België 2 miljoen internationale migranten op. Het aantal internationale migranten in België is 17,3% van de totale bevolking.



'Overstay'
Een belangrijk aandeel van irreguliere migranten aanwezig op Europees grondgebied is toe te wijden aan personen die de EU binnenkomen met de juiste documenten, maar die nadien langer dan hun visum toelaat in het land blijven. Het verstrengen van de grenzen kan zo mogelijks een averechts effect hebben door tijdelijke en circulaire migratie te hinderen en zo bij te dragen aan de permanente vestiging van migranten.

Onveilige migratiestromen
Het 'Missing Migrants Project' van IOM volgt incidenten op met betrekking tot migranten (inclusief vluchtelingen en asielzoekers) die gestorven of vermist zijn in hun proces van migratie naar een internationale bestemming. Sinds 2014 telde het project 48.231 doden. De meest dodelijke route is de Centraal Mediterrane route, die al zeker 19.342 mensen het leven kostte.
Nood aan meer cijfers? Bekijk dan zeker eens onderstaande bronnen:
BRONNEN: IOM (World Migration Report 2022; Missing Migrants Project), Migration Data Portal
Orsini, G. (2021) 'Open Borders to (better) Govern Migration'. In Adam, I. Adefioye, T. D’Agostino, S. Schuermans, N. Trauner, F. (eds.) Migration, Equality and Racism. 44 Opinions, pp. 40-44. Brussels: Vrije Universiteit Brussel Press.
Spijkerboer, T. (2018). The Global Mobility Infrastructure: Reconceptualising the Externalisation of Migration Control. European Journal of Migration and Law, 20(4), 452–469. https://doi.org/10.1163/15718166-12340038